وبلاگ سرگرمی و دانستنی ها
» صنایع دستی| چیکان دوزی یا گلدوزی گلهای سفید
گلدوزی یک هنر مهم در دنیای اسلام قرون وسطی بود. قرن هفدهم مسافر ترکیه آن را "هنر دو دست" نامید. از آنجا که گلدوزی نشانه وضعیت اجتماعی بالا در جوامع مسلمان بود
گلدوزی هنر یا صنایع دستی تزئین پارچه یا سایر مواد با سوزن و نخ یا نخ است. به این ترتیب دهها سال است که این عمل انجام می شود.
مطلب مرتبط
طرز تهیه دسر میوهای با پودینگ وانیلی در لیوانسرچشمه گلدوزی می تواند به روزهای کرو مگنون یا 30 هزار سال قبل از میلاد مسیح باز گردد. در طی یک کشف باستان شناسی اخیر ، بقایای فسیل شده ای از لباس های دوخته شده و تزئین شده به شدت دستی ، چکمه و کلاه پیدا شده است.
چیکان، نوعی از گلدوزی گلهای سفید است ، با سوزن پیچیده کار کرده است وکلمه "چیکان" از زبان فارسی گرفته شده است نوعی رودوزی روی پارچه است که اولین بار نور جهان همسر جهانگیر شاه گورکانی آن را انجام داد. این ایده از هنر رودوزی مردم ترکیه گرفته شده است. قرن 16 و 17 میلادی زمانی بود که چیکان دوزی در هند مشهور شد.
هنوز هم لکنو مرکز شهر اوتار پرادش، تمام و کمال درزمینه تولید این اثر هنری یکهتاز میدان است.در چیکان دوزی از نخهای سفیدرنگی که از جنس ابریشم، پنبه یا نایلون هستند استفاده میشود. البته که تکرنگ بودن این رودوزی چیزی از زیبایی آن کم نکرده است .
پارچههای چیان دوزی یکی از زیباترین آثار هنری هستند.این نوع رودوزی بیشتر روی لباسهای کورتا هندی دیده میشود. البته این روزها پای این هنر تا رودوزی روی ملافهها، رومیزیها، روتختیها و حتی سفرههای پارچهای هم رسیده است.چیان دوزیها، بهترین سوغات هندوستان برای علاقهمندان به گلدوزی و آثار تزیینی هستند. چند مدل از این صنایع دستی را بخرید و برای دوستان هنردوستتان ببرید.
کاردستی تزئین پارچه با سوزن و نخ ، گلدوزی است. این کاردستی نخ بهترین شکل روی پارچه های طبیعی با پارچه ای محکم مانند ابریشم یا پنبه انجام می شود.گلدوزی شواهد متنوع و در عین حال متمایز از میراث فرهنگی غنی ما است. طرح های گلدوزی متاثر از فرهنگ های مختلف هند است و دارای طعم متفاوت و خاص خود است.
( چیکان(لاکنا)
گل دوزی چیکان مختص شهر لاکنا می باشد. این نوع خاص ساری در دوره مغول به وجود آمده و به لاکناوی چیکاناکاری هم معروف است.
رودوزی منسوجات دارای اهمیت خاصی است و با آداب و رسوم و فرهنگ ملل ارتباط تنگاتنگ دارد. زنان در این فعالیت نقش اصلی را بر عهده دارند. در ایران و هند، هنر رودوزی جایگاه ویژهای دارد. ارتباطات سیاسی و تجاری ایران با هند از زمان هخامنشیان وجود داشته و گسترش یافته است.
ارتباط فرهنگى و هنرى میان دو کشور افزایش یافت و زمینهساز تأثیر هنر دو منطقه بر یک دیگر گردید. محور اصلی این پژوهش بررسی نقوش مشترک بهکار رفته در رودوزیهای پوشاک بانوان هرمزگان و هند میباشد. شیوه پژوهش حاضر، توصیفی-تحلیلی است که نقوش رودوزیهای هرمزگان با هند، به صورت تطبیقی مورد بررسی قرار گرفتهاند.
بر این اساس ابتدا به معرفی انواع رودوزیها در دو منطقه پرداخته شدهو سپس نقوش مشترک آنها معرفی شدهاند.این نقوشبه سه گروه نقوش هندسی، گیاهی وحیوانی تقسیم بندی میشوند که هر گروه انواع دیگری را شامل میشود واین نقوش در اکثر البسه زنان هرمزگان و هندوستان دیده می شود.
Chikankari - چیکانکاری
یک شکل قدیمی از گلدوزیهای گل سفید است ، که بطور پیچیده ای با نخ و سوزن و خام روی انواع پارچه هایی مانند پنبه ، مشلین ، ابریشم ، ارگانزا و ... کار می کرده است. کلمه "چیکان" از زبان فارسی گرفته شده است که زبان دربار هند بود .
اولین ظاهر کلمه چیکان در هند در فرهنگ لغت انگلیسی جان ریچاردسون منتشر شده در سال 1806 در کلکته است. یا اصطلاح مربوط به آن "چیکندوز" است که در پیشاور به معنای "گلدوزی بی رنگ" است. در اینجا و همچنین در Quetta و Bhopal ، تکنیک quilting - لحاف و backstitch - پشت پرده ساده است که به عنوان چیکان کار در نظر گرفته می شود.چیکاندوز همچنین نامی بود كه در قرن نوزدهم توسط بعضی از آغوشهای شمال غربی هند به ویژه كارگران ابریشم سورات و برخی از شهرهای سند به دست آمد.
تنها کلمه فارسی با صدای مرتبط که از آن ممکن است چیکان به دست بیاید "جوجه" یا "چیک" است که توسط واژگان یوئل از محاوره انگلیسی-هندی به عنوان "صفحه اتصال بامبو" تعریف شده است. جان فریر هنگام توصیف زنان بمبئی ، این کلمه را در سفرهای سال 81-1742 استفاده کرد. مربی که زنان در آن قرار داشتند با نوعی پرده حلق آویز ، "گونه ها" پوشانده شده بود ، با خم های مختلف به رنگ های لاکر و چککر با نخ بسته ساخته شده است. زنان پشت آن نشسته بودند و به وضوح قابل رویت نبودند.
طرح های چیکان نیز از معماری های مختلف مغول با طراحی گل نیز الهام گرفته شده است. محتمل ترین توضیحی که از پشتوانه تاریخی برخوردار است ، نشان می دهد که کاردستی چیکان در بنگال غربی سرچشمه گرفته و از آنجا که این کار به معنی "خوب" است. آنها دارای موزن های محلی بسیار مناسبی بودند که برای خود لباس ساخته بودند ، که خانم ها با چیکان کارظرافت و زیبایی نفیس آن را گلدوزی می کردند.
حاکمان خیرخواه عواد صنعتگران را حمایت کردند و به تشویق صنایع دستی و مرفه بودن و تفریط حاکمان متأخر عواد ، به نظر می رسید که صنایع دستی مسحور کننده خود را به پایتخت خود لاخنو جلب کرده اند. در روزگار قدیم ، اشرافیت غنی لاکنو به مرکز جاذبه های آنها تبدیل شد. تحت لوای نواب ها ، لوکوه شهرت و هنرهای صنعتی مانند کامدانی و زردوزی را بدست آورد که تا به امروز زنده مانده و شکوفا شده است.
در الگوهای گلدوزی چیکان و پرده های پنجره که از زنان مسلمان در برابر نگاه عمومی محافظت می کند ، تمایل بالایی وجود دارد. نام هندی برای این صفحه تزئین شده "جالی" است که شباهتی به بخیه های نخ کشیده شده در چیکان دارد.
هنر چیکان کار که با افزودنیهای مختلفی مسلح است و جذابیت های سنتی خود را حفظ نمی کند ، صنایع دستی موضوع از گلدوزی های هند توسط صنایع دستی اختصاصی مورد استقبال قرار گرفته و دنیا را نسبت به آنها وسواس می کند. گلدوزی های هند شامل سبک های مختلف گلدوزی است که بر حسب منطقه و سبک لباس متفاوت است.
طرح های گلدوزی بر اساس بافت پارچه و بخیه شکل می گیرد. گلدوزی ممکن است شامل مواردی غیر از موضوعات باشد ، مانند مروارید ، مهره ، سنگ و دنباله. در حال حاضر ، گلدوزی با طیف گسترده ای از نخ های رنگی در دسترس است.
بخیه های اصلی گلدوزی دستی شامل دوخت دوخت ، بخیه زنجیر ، بخیه متقاطع و بخیه ساتن است. تکنیک های گلدوزی سطحی اقتصادی ترین هستند.گلدوزی هندوستان از بخیه های منحصر به فرد و استفاده از پارچه ها و رنگ ها متمایز است. در حالی که هند به دلیل تکنیک های زیبای گلدوزی مشهور است ، ما بعضی از گلدوزی ها را که سال ها نسل های مختلفی از طراحان الهام بخش بوده است ساده و کرده اند.
مطلب مرتبط
طرز تهیه مربای خانگی توتفرنگیچیکانکاری
گلدوزی سنتی از Lucknow، اعتقاد بر این است كه چیكانكاری توسط نور جهان معرفی شده است. و بهترین سبک دکوراسیون منسوجات است.به عنوان نوعی از گلدوزی های سفید روی سفید شروع شد. این یک گلدوزی دستی ظریف و مصنوعی بر روی انواع منسوجات مانند نوعی پارچه ابریشمی ، ارگانزا ، توری و غیره است. برای زیبایی بیشتر به گلدوزی ، تزئینات اضافی مانند مهره و دنباله نیز در زمان های اخیر تطبیق داده شده است. پارچه ای که برای چنین گلدوزی استفاده می شود خیلی ضخیم نیست. بنابراین ، برای برجسته سازی گلدوزی ، از پارچه هایی مانند پنبه ، نیمه ژرژت ، ابریشم و نوعی پارچه ابریشمی استفاده می شود.
تکنیک گلدوزی ساده یک سبک گلدوزی سنتی بنگال و اودیشا است. كنتا بر روی dhotis و sarees بطور سنتی و با یك دوخت ساده در امتداد لبه ها انجام می شد. نخی که با آن گلدوزی تکمیل شد ، از مرزهای پارچه استفاده شده گرفته شد. به طور کلی ، Kantha با نقوش پرندگان ، حیوانات ، گل ها و فعالیت های روزمره در دوخت بخیه با شکاف های کوچک توصیف می شود. گلدوزی کانتا بر روی پارچه جلوه ای کمی چروکیده می دهد. در حال حاضر ، Kantha در طیف گسترده ای از پوشاک مانند سارو ، dupattas ، پیراهن و همچنین در مبلمان و اثاثه یا لوازم داخلی استفاده می شود.
گلدوزی Phulkari از Punjab دومین مورد محبوب پس از Carson ka saag ، از منطقه است. پولکاری از نقوش گل کاری تشکیل شده است. بخیه های پولکاری در قسمت پشتی پارچه دوزی شده است به گونه ای که طرح در جلو انجام می شود. پارچه هندی پون یا رنگ طبیعی خادی اکثراً برای گلدوزی پولکاری استفاده می شود. نکته برجسته این گلدوزی این است که با کنتراست رنگ های روشن روی پارچه ای با رنگ روشن ساخته شده است. این با استفاده از نخ های ابریشمی نخی ساخته می شود. دوپتاهای دوزی ساده و پراکنده ساخته شده برای استفاده روزمره ، Phulkaris نامیده می شوند. این گلدوزی بی نظیر به طور سنتی توسط زنان در اوقات فراغت انجام می شد.
زردوزی
از سرزمین های ایران هنر باستانی دوختن نخ های طلا و نقره روی پارچه است. در دوران مغول از زردوزی برای تزئین لباس های سلطنتی استفاده می شد. کار اولیه زاری با استفاده از مرواریدها و سنگهای قیمتی با موضوعات واقعی طلا و نقره انجام شد. با این حال ، در حال حاضر نخهای نخی که با نخ فلزی پیچیده شده اند برای ایجاد چنین گلدوزی استفاده می شود. در ابتدا ، انتخاب پارچه برای چنین گلدوزی نیز سلطنتی بود. مخمل و ابریشم غنی تکمیل این گلدوزی غنی است. برای حفظ درخشش لباس های گلدوزی شده زردوزی ، آنها در پنبه نرم یا مشین پیچیده می شوند.
صنایع دستی سنتی گجرات
ترکیبی کامل از صنایع دستی نخ با کارهای آینه است. به طور کلی روی پارچه های نخی با استفاده از نخ های پنبه ای یا ابریشمی انجام می شود. به دلیل استفاده از کارهای آینه کاری و نخ های رنگارنگ ، گلدوزی کاچ از آن برجسته است. این نوع گلدوزی ، کیف ، لوازم جانبی ، قطعات تزئینی و دکوراسیون منزل را تزئین می کند. بخیه های درگیر در این گلدوزی دوخت کوک ، سوراخ دوبل ، ساتن و بخیه مستقیم است.
در سیبری ، حدود 5000 و 6000 سال قبل از میلاد پوسته های حفره ای پیچیده شده با طرح های تزئینی بر روی مخفیگاه های حیوانات حفر شد. گلدوزی نخ چینی مربوط به 3500 سال قبل از میلاد است که در آن تصاویر گلدوزی لباس با نخ ابریشم ، سنگهای قیمتی و مروارید را نشان می دهد. نمونه هایی از دوزی قلاب دوزی زنجیره ای چینی که در نخ ابریشم کار کرده است نیز به دوره ایالات جنگ (دوره 5 تا 3 قبل از میلاد مسیح) یافت و تاریخ آن است.
اعتقاد بر این است که گلدوزی و سایر هنرهای فیبر و سوزن دوزی در شرق و خاورمیانه سرچشمه گرفته است. بشریت اولیه به سرعت فهمید که بخیه هایی که برای پیوستن به پوست حیوانات به یکدیگر وصل می شوند نیز می توانند برای تزئین استفاده شوند. تاریخ ثبت شده ، مجسمه ها ، نقاشی ها و گلدان هایی که ساکنان تمدن های مختلف باستانی را به تصویر می کشد ، نشان می دهد که مردم لباس هایی با نخ دوزی دارند.
مرواریدهای دانه کوچکتر برای تزئین وسایل مذهبی بر روی حجاب دوخته شده بودند و از 1200s تا 1300 مهره ها بر روی لباس گلدوزی شده بودند. تا سال 1500 میلادی ، گلدوزی ها در اروپا و سایر مناطق جهان اسراف کرده بودند. از این دوره تا دهه 1700 گلدوزی نخی پیچیده و گلدوزی محبوبیت بیشتری پیدا کرد. گلدوزی مهره را می توان در سبدهای لایه باز ، لباس دربار ، اثاثیه منزل و بسیاری موارد دیگر یافت.
لباس های گلدوزی شده ، اشیاء مذهبی و وسایل خانگی در بسیاری از فرهنگها از جمله ایران باستان ، هند ، چین ، ژاپن ، بیزانس و قرون وسطی و اروپای باروک نشانه ثروت و جایگاه بوده است. تکنیک های سنتی عامیانه از نسلی به نسل دیگر در فرهنگ های متنوع مانند شمال ویتنام ، مکزیک و اروپای شرقی منتقل می شد. کارگاههای صنفی و صنفی در انگلستان قرون وسطی به وجود آمد. خروجی این کارگاه ها با نام Opus Anglicanum یا "کار انگلیسی" در سراسر اروپا مشهور بود. ساخت گلدوزی های ساخته شده از ماشین آلات در سنت گالن در شرق سوئیس در نیمه دوم قرن نوزدهم رونق گرفت.
فرآیند استفاده شده برای خیاطی ، پچ کردن ، اصلاح و تقویت پارچه بعدها باعث پیشرفت فنون خیاطی شد و امکانات تزئینی خیاطی منجر به هنر گلدوزی شد. گلدوزی نخی دوخته شده بصورت آزاد و پیچیده با سن دستگاه در دهه 1800 هنگامی که هنر سوزن دوزی و پشم برلین در صحنه ظاهر شد ، شروع به كاهش كرد.
کار پشم برلین ، گلدوزی نخ بوم ، در دهه 1870 مورد استقبال قرار گرفت و تنها با استفاده از بوم شمارش شده دهه 1880 ، با استفاده از بوم مربع مربع با طرح های دوخت بخی توسط محبوب جایگزین شد. با معرفی الگوهای چاپی به رنگ ، در بسیاری از موارد نیاز به شمارش هر بخیه منتقل شد. اگرچه گلدوزی نخی استادانه پیچیده محبوبیت آن کمرنگ شده بود ، گلدوزی های مهره در اوج آغاز به کار همراه با بخیه های جدید سوزن دوزی 1800 بود.
پارچه ها و نخ های مورد استفاده در گلدوزی سنتی از جاهای مختلف متفاوت است. نخ ، پارچه و ابریشم هزاران سال است که برای پارچه و نخ استفاده می شود. امروزه نخ گلدوزی در نخهای نخی ، ریونی و تازگی و همچنین در پشم سنتی ، کتان و ابریشم تولید می شود. گلدوزی های روبان از روبان باریک در روبان ابریشمی یا ابریشم / ارگانزا استفاده می کند که بیشتر برای ایجاد نقوش گل است.
تکنیک های گلدوزی سطح مانند کوک زنجیره ای و کوپلینگ یا کار گذاشته شده اقتصادی ترین نخ های گران قیمت است. کوپلینگ معمولاً برای کارهای طلا استفاده می شود. تکنیک های کار بوم ، که در آن مقادیر زیادی نخ در پشت کار دفن می شود ، از مواد بیشتری استفاده می کنید اما یک پارچه به پایان رسیده محکم تر و قابل توجه تر ارائه می کنید.
