وبلاگ سرگرمی و دانستنی ها
» نکات برجسته نقاشی مینیاتور در ایران
تکامل مینیاتور ایرانی
ویژگیهای متعددی مینیاتورهای برجسته فارسی دارند. ویژگی اول آنها اندازه و سطح جزئیات است؛ بسیاری از این نقاشیها کاملا کوچک اند، اما آنها دارای صحنههای پیچیدهای هستند که میتوانند ذهن بیننده را برای ساعتها اشغال کنند. به طور کلاسیک، مینیاتور فارسی دارای لهجه هایی در برگهای طلایی و نقره ای، و همچنین یک آرایه رنگی بسیار واضح میباشد. چشم انداز یک مینیاتوری ایرانی نیز بسیار جذاب است و به طوری که میتوان گفت عناصر آن به یکدیگر متصل میشوند و به افرادی که به هنرهای غربی علاقه دارند حس خوبی را منتقل میکنند.
مینیاتور ایرانی براساس چهره ها و نقوش مانی ، نبی ایرانی ، نقاش و خطاط ، پیشگام مینیاتور ایران شده است. از آنجا که او در قرن 3 چهره های ریز و درشتی را در کتاب خود نقاشی کرده بود ، می توان پیشگام این هنر مینیاتور دانست. مانی در زمان ساسانیان خود را به عنوان پیامبری معرفی کرد و یک کتاب تصویری به نام ارژنگ ارائه کرد. او سبک خاص خود را در نقاشی داشت که با شکل ها و نقوش کوچک و جزئی توصیف می شد. پس از مانی ، هیچ اثری از این هنر به هیچ وجه در هنر پیدا نشده است.
مطلب مرتبط
بر چهرهی گل نسیم نوروز خوش استمینیاتور ایران در قرون اولیه آن
در اوایل دوره پس از اسلام و پس از فروپاشی ساسانیان ، طبق شواهد مکتوب ، تأثیرات ساسانیان می توانست روی نقاشی های قرن هفتم تا دوازدهم مشاهده شود. البته تأثیرات مضامین و معانی آسیای میانه قابل ملاحظه بود گرچه خلیفه های مغرضانه رنگ آمیزی چهره های انسان را ممنوع کرده بودند.
نقاشی مینیاتوری سلجوک
نقاشی های سلجوقی نشانگر برخی سبک ها و ادراکات یکپارچه است. نمایش تصویری چنان قوی بود که شروع به گسترش بیش از مرزهای جغرافیایی به سایر ملل تحت سلطه سلجوقیان نمود. این سبک دو ویژگی اصلی داشت:
صورتهای کامل و گرد با دهان تنگ و چشمان مورب و سبکی کاملاً محصور در نمایندگی اجساد ، گیاهان ، حیوانات و مناظر طبیعی.
نقاشی مینیاتوری ایلخانی
پس از حمله ویرانگر مغول ها ، کم کم در شمال غربی ایران ، دربار ایلخانیان مباحث سنتی ، هنری و فرهنگی را تبلیغ کرد. در آن دوره دست نوشته های بسیاری در زمینه های جانورشناسی ، گیاه شناسی و تاریخ ایجاد شده است. سبک های مختلفی در مینیاتورهای ایران در بغداد ، تبریز و غیره ایجاد شده است که هیچ ارتباطی با سبک های سلجوقی ندارد.
نقاشی مینیاتوری جلایران
سلسله جلایریان ، پس از ایلخانیان ، نه تنها در تبریز و بغداد (دو پایتخت آنها) بلکه در شیراز و سایر شهرهای ایران مینیاتوری را نیز تبلیغ کرد. شیوه نقاشی در هر شهر با سایر شهرها متفاوت بود.
نقاشی های مینیاتوری مظفریان
سلسله مظفریان همچنین در بخش هایی از عراق و استان فارس امروز حکومت می کرد و به سبک های خاص خود رسیده است.
بنابراین ، پس از فروپاشی سلجوقیان ، در مدت زمان طولانی به دوره قبل از حمله تیمور ، مینیاتور ایرانی شکوفا شد و بسیاری از مدارس مستقل مانند مدرسه تبریز ، مدرسه بغداد ، مدرسه شیراز و مکتب مظفریان ایجاد شد. بسیاری از داستانها و اشعار ایران باستان از فردوسی ، نظمی ، حافظ ، سعدی ، جیمی و غیره علاوه بر کتابهای هنری ایجاد شده در نسخه های خطی به تصویر کشیده شده اند.
نقاشی مینیاتوری تیموری
مرکز سیاسی و هنری ایران به دلیل حمله تیمور به شمال شرقی نقل مکان کرد. سمرقند و خراسان بسیاری از هنرمندان را به خود جلب کردند. یکی از برجسته ترین سبکهای ایجاد شده در آن دوره ، ترکیبی از مدارس جالریان و مظفریان بهمراه عناصر و جزئیاتی است که ظاهراً سنت های آسیای میانه را به تصویر می کشند. بنابراین ، اولین سبک کلاسیک یا رسمی در مینیاتور ایرانی شکل گرفت. در طول سه و نیم قرن پس از آن دوره ، فقط برخی از سبک های فردی وجود داشته است که به آنها اضافه شده و با آنها ترکیب می شوند.
مطلب مرتبط
چو گردن به اندیشه زیر آوری، ز هستی مکن پرسش و داوریهرات نیم قرن پایتخت دیگری بود که از آن مکتب مینیاتوری هرات در مینیاتور ایرانی ظهور کرد. همه خوشنویسان ، طلافروشان ، مینیاتورها و متقاضیان دربار بایسنقور به هرات منتقل شدند. آنها برخی از برجسته ترین دست نوشته های تصویری را در تاریخ نقاشی های شرقی خلق کردند. این مینیاتورها در تراز مطلق مقیاس ، ترکیب و انتخاب رنگ ایجاد شده اند.
شاهنامه بایونقوری شاهکاری بی نظیر و بی نظیر است که در همین دوره ایجاد شده است. به لطف شاهرخ ، پادشاه تیموری و پسران وی که حامی مینیاتور هستند ، این هنر در هرات ، شیراز ، بغداد ، تبریز ، سامارکند و بسیاری از مناطق دیگر شکوفا شد. سبک دادگاه تیموری نه تنها برای هنرمندان ترکمن ایران ، بلکه برای هنرمندان صفوی و عثمانی نیز پایه و اساس محکم برای 150 سال آینده ایجاد کرد.
در اواخر دوره تیموریان ، هنگامی که سلطان حسین هرات را به تصرف خود درآورد ، دستور داد نسخه جدید تصویری از "ظفر نام" نوشته شود و رنگ آمیزی شود. بیشتر مینیاتورهای آن نسخه خطی توسط مینیاتور مشهور ایرانی در همه سنین ، کمال الدین بهزاد نقاشی شده است. او و هنرمندان معاصر وی موفق به اصلاح و تکمیل سبک کلاسیک تیموریان شدند. بهزاد برای خلق بهترین آثار هنری خود ، از مدرسه کلاسیک هرات پیروی کرد.
بعداً ، بخارا به عنوان اولین نمونه از هرات استفاده کرد و نسخه هایی از نسخه های خطی قبلی را ساخت. مدرسه بخارا به عنوان یک مدرسه نوآوری جدید شکوفا نشد ، اما مینیاتورهای حرفه ای وجود داشتند که دنیای زیبایی از رنگ ها را ایجاد می کنند و صحنه های شگفت انگیزی را به تصویر می کشند. در آن دوره قزوین ، اصفهان ، شیراز و تبریز هنوز هم مراکز فعال مینیاتورها بودند.
نقاشی مینیاتوری صفوی
شاه اسماعیل ، بنیانگذار سلسله صفوی ، بهزاد را به عنوان رئیس كتابخانه سلطنتی تبریز منصوب كرد. در زمان سلطنت پادشاه بعدی ، بسیاری از آثار هنری به وجود آمد. نسخه ای نفس گیر از شاهنامه با 250 مینیاتور بزرگ ، شاهنامه طهماسبی نقاشی شده است. بعداً طهماسب با شروع زندگی پرهیزگارانه ، حمایت از هنرها را متوقف کرد.
بسیاری از مینیاتورها به کشورهای دیگر به ویژه هند مهاجرت کردند. مشهد و قزوین به مرکز جدید حمایت از مینیاتور تبدیل شدند. شاه اسماعیل دوم کمی بیشتر از طهماسب از مینیاتورها پشتیبانی کرد. نسخه ای از شاهنامه در زمان سلطنت وی ایجاد شد که 50 مینیاتور از سبک دادگاه وی برخوردار بود.
مینیاتور تا زمان شاه عباس اول در همان وضعیت باقی ماند و دستور داد بسیاری از مینیاتورها ، نقاشی های دیواری و غیره و بسیاری از آثار قبلی ترمیم شود. مینیاتورها همچنین تعدادی از کاخهای صفوی در پایتخت اصفهان ، اصفهان را تزئین کرده اند. مردم معمولاً پول بیشتری برای خرید آثار هنری هزینه می کردند اگرچه احتمالاً ثروتمندتر از گذشته نبودند. سرانجام ، این نخستین رابطه تثبیت شده بین متن و تصاویر در نقاشی کلاسیک ایران بود. خراسان دومین مرکز مهم هنری بود که مینیاتورهای با کیفیت خوب در صفحات نسخه های خطی نقاشی می شدند.
مینیاتورهای کاخ های صفوی در قزوین و اصفهان به طور کلی از سبک شخصی مشهورترین هنرمند آن دوره ، رضا ابیازی الهام گرفته شده است. در مدتی که کار می کرد ، امضای آثار هنری مرسوم شد.
تأثیرات هند و اروپا در هنر مورد استقبال پادشاه قرار گرفت و باعث شد تا به تدریج سلیقه وی در سفارش آثار جدید متفاوت شود. بحث بزرگی در مورد موفقیت هنرمندان ایرانی در تکامل هنرهایشان تحت چنین تأثیرگذاری وجود دارد. عقاید کاملاً متناقض است.
دوره صفویه به پایان رسید و تکامل مینیاتور ایرانی نتوانست ادامه یابد. سبک های غربی شده شروع به شکوفایی کردند و نقاشی ایرانی وارد عصر جدید شد. مینیاتور ایرانی هنوز در حال نقاشی است اما محبوبیت خود را به عنوان تنها سبک نقاشی ایرانی از دست داده است.
