چگونه با سالمندان و افراد مسن رفتار کنیم؟

» چگونه با سالمندان و افراد مسن رفتار کنیم؟

شناخت و درمان افسردگی در سالمندان

افزایش سن یک روند طبیعی است که ممکن است برای برخی از افراد و خانواده های آنها چالش هایی ایجاد کند. باید در برابر سن گرایی ایستادگی کرد و توسعه جامعه ای را تقویت کرد سالمندی از چه سنی آغاز می شود و به چه کسی کهن سال می گویند، پرسشی است که کم و بیش مرحله اول زندگی بین 15 تا 29 سالگی را به عنوان جمعیت جوان و شروع دوره دوم یعنی میان سالی میتواند از 30 تا مدت 60 سال باشدکه یک دوره 30 ساله از عمر را تشکیل میدهد و 45 سالگی، به دوره اول میانسالی و سال‌های بین 46 تا 65 سالگی، به دوره دوم میانسالی‌ شناخته می‌شود.

در اطرافمان هر روز آدم های بسیاری را می بینیم که ورق تقویم ها، حسابی از سروصورتشان رد شده است. گویا چهره خسته شان را با خط هایی عمیق نقاشی کرده اند. اینان که از زمستان های زندگی، برفی همیشگی بر سر دارند، نمایندگان کهن سال یک نسلند؛ نسلی که از روزها و سال ها، خاطرات زیادی را در کوله بار عمرشان انبار کرده اند. ما به این نسل و به سپیدی ها و تجربه هایشان سخت محتاجیم و وظیفه داریم حرمتشان را حفظ کنیم. ما به آنها که این طور ما را به این زندگی و زندگی را این گونه به ما تحویل داده اند، مدیونیم.

سالمندان، در روزگاری دیگر و در شرایط و آدابی متفاوت پرورش یافته اند و دل بسته سنت های خود هستند و بدین دلیل، نمی توانند بی مهری نسل جدید را به سنت های قدیم بپذیرند. جوانان نیز در محیط هایی نو و تحت تأثیر عوامل جدیدی رشد کرده اند. از این رو، باگرایش های تازه و نوجویی های گاه افراطی، با سنت ها به ستیز برمی خیزند. این سنت گرایی از یک سو و نوگرایی از سوی دیگر، بستر مناسبی برای پدید آمدن بحرانی در درون خانواده و اجتماع است.

برای زدودن فاصله های میان دو نسل، هم جوانان و هم سالمندان، نیازمند نقد حکیمانه هستند. باید دانست هر کهنه ای، بی ارزش و کم اهمیت نیست و هر تازه ای، مطلوب و مشروع و پذیرفتنی فکهن سالان نیز باید بپذیرند که هر کهنه ای، ارزشمند و مقبول و هر نویی، بی قدر و بد نیست.

باید این ارزش در میان جامعه اسلامی ما نهادینه شود که با وجود هر اختلاف و تفاوت سلیقه، سالمندان از هر نو و تازه ای، گرامی تر، مهم تر و شایسته تر به احترامند.

علل سالمندی جمعیت

کاهش نرخ جمعیت

بالا رفتن متوسط طول عمر افراد

کاهش میزان مرگ و میر

مهاجرت

در تمدن جدید غرب که همه چیز و همه کس فقط در چرخه تولید و توزیع و مصرف و لذت تعریف می شود، سالمندان که دیگر سهمی در تولید محصول ندارند، چون مهمان ناخوانده ای به گوشه تنهایی تبعید می شوند. در زندگی هر کس وابسته به کار و حرفه اوست و بدین شیوه است که مورد توجه و اعتنای دیگران قرار می گیرد. از این رو، پس از بازنشستگی، ارتباط فرد با دیگران کاهش می یابد و او که از محبت خانواده بهره ای ندارد، از محور توجه و اعتنای دیگران هم دور می شود.

کهن سال غربی محکوم به خاموشی است و باید سال های پایان عمر را در اقامت گاه سالمندان در غربتی ناخواسته سپری کند.همه بزرگسالان ممکن است با نزدیک شدن و گذراندن میانسالی ، مسائل مربوط به سلامتی و استرس را تجربه کنند و حمایت یک درمانگر یا سایر متخصصان بهداشت روان می تواند به کاهش انتقال کمک کند.

درک مسائل پیری و سالمندی

در حالی که برخی از بزرگسالان ممکن است با اشتیاق به سالهای طلایی خود نزدیک شوند ، پیش بینی بازنشستگی ، نوه ها یا مرحله جدیدی از زندگی را بکنند ، دیگران ممکن است از اثرات جسمی و روانی پیری ترس داشته باشند.

در صورت تجربه چالش های جسمی که تحرک آنها را محدود می کند ، ممکن است برای برخی از بزرگسالان دشوار باشد که با انتقال به بازنشستگی مواجه شوند ،همچنین ممکن است مواجهه با مرگ و میر برای برخی از افراد مسن دشوار باشد ، ممکن است آنها در پی بسیاری از این مرگ ها ، انزوا را تجربه کنند.

بزرگترهای مسن نیز ممکن است در حضور بیماری آلزایمر رسیدگی به نیازهای اساسی را چالش برانگیزبدانند یا سایر اشکال زوال عقل ، که تقریباً از هر ده آمریکایی در سن بازنشستگی ، یک نفر را درگیر می کند.

سن گرایی یا تبعیض بر اساس سن فرد ، ممکن است در برخی از افراد مسن نیز تأثیر بگذارد و این عمل ممکن است منجر به بازنشستگی اجباری شود

مسائل پزشکی پیری

یکی از چالش هایی که افراد مسن ممکن است تجربه کنند ، تشخیص اثرات طبیعی افزایش سن از علائم بیماری جسمی یا روانی واقعی است. بسیاری از افراد بالای 65 سال به زندگی مستقل شاد و سالم ادامه می دهند. اکثر افراد مسن با تغییراتی در شناخت مواجه می شوند ، اما این یک قسمت طبیعی از روند پیری است. محققان دریافته اند که افراد مسن سالم اغلب در مناطق زیر کاهش خفیف را تجربه می کنند:

حافظه بصری و کلامی

توانایی های فضایی

حافظه فوری یا توانایی نامگذاری اشیا

شنوایی و بینایی

قدرت بدنی

اشتها و سطح انرژی

حرفه ای مراقبت های بهداشتی می تواند کمک به افراد مسن تبدیل به این نوع تغییرات عادت کرده اند و تشخیص آنها را از جدی وضعیت سلامت مانند بیماری آلزایمر یا بیماری پارکینسون (ارجاع به یک روانپزشک و یا متخصص داخلی ممکن است لازم باشد).

کسانی که وقت خود را با بزرگسالان مسن تر می گذرانند یا از آنها مراقبت می کنند ، می توانند با استفاده از راهکارهای خاص برای درجات مختلف آسیب به کاهش تأثیر این مسائل کمک کنند. به عنوان مثال مراقبان و اعضای خانواده ممکن است به جای اطلاعات غیرضروری از زبان ساده استفاده کرده و روی جزئیات مهم تمرکز کنند،

راهنمایی ها را به وضوح برقرار کنند و از یادآوری های کتبی به عنوان کمک حافظه استفاده کنند ، اطلاعات مکتوب را در قالب خواندن آسان ارائه دهند و ارائه قالب صوتی را در نظر بگیرند در صورت لزوم ، و واضح و رو در رو صحبت کنید.

افراد مسن که به دلیل افزایش سن برخی از محدودیت ها را در فعالیت و توانایی های خود تجربه می کنند ، اغلب قادر به سازگاری با این تغییرات هستند و زندگی خود را به روشی که می خواهند ادامه می دهند ، گاهی اوقات با نوعی کمک یا محل اقامت.

دغدغه های شناختی و بهداشت روان

افراد مسن معمولاً با بزرگتر شدن دچار افت ذهنی خفیف می شوند ، اما برخی از بزرگسالان ممکن است تحت تأثیر زوال عقل قرار بگیرند ، که می تواند منجر به اختلال قابل توجه در عملکرد شود و ممکن است در ایجاد شرایطی مانند افسردگی ، پارانویا و اضطراب تأثیر بگذارد.

آلزایمر ، یک بیماری پیش رونده که بر حافظه و عملکرد ذهنی نیز تأثیر می گذارد ، شایع ترین شکل زوال عقل است و علت 50 تا 80 درصد از کل موارد زوال عقل در ایالات متحده است.

آمارها نشان می دهد که حدود 15٪ از بزرگسالان بالای 60 سال دارای وضعیت بهداشت روانی هستند. نگرانی های مربوط به بهداشت روان که اغلب افراد مسن تجربه می کنند عبارتند از:

اضطراب ، که 6٪ افراد مسن را درگیر می کند

افسردگی که تقریباً در 7٪ از افراد مسن بزرگتر رخ می دهد و اغلب تشخیص داده نمی شود و درمان نمی شود. نشان داده شده است که افراد مسن که در یک جامعه زندگی می کنند افسردگی را با نرخ پایین تری نسبت به بزرگسالان جوان تجربه می کنند.

نگرانی های رفتاری ، مانند پرخاشگری ، بیش فعالی یا سرگردانی حرکتی و طغیان های کلامی. اینها اغلب در اثر هذیان ، افسردگی یا زوال عقل ایجاد می شوند.

استرس و اضطراب در دوران سالمندی به علت اینکه این دوره از زندگی مملو از انواع احساس کمبودها و ناتوانی ها است، بیشتر و شایع تر است. به عبارتی، سالمندان در نتیجه کاهش اعتمادبه نفس یا از دست دادن آن، کاهش فعالیت و تحرک و همچنین از دست دادن دوستان و نزدیکان، کاهش استقلال مادی و جسمانی و بیماری های مزمن، در معرض استرس و فشارخون، افزایش بی نظمی تنفسی، تپش قلب اختلال در تمرکز و انجام فعالیت های روزانه از علایم و نشانه های عوامل استرس زا هستند.

در نتیجه این عوامل و مجموع علل ذکر شده می توان نتیجه گرفت که استرس و اضطراب افراد سالمند را به میزان زیادی تحت تاثیر قرار می دهد و سلامتی آنها را به خطر می اندازد. از بارزترین علل انسانیت و اخلاق داشتن، محبت به سالمندان است. چراکه محبت به سالمند مانند محبت به کودکان شیرین و جذاب و مانند محبت به همسر دوطرفه نخواهد بود.

این محبت به سالمندان نه‌ تنها دوطرفه و جذاب نیست بلکه دارای آزار و اذیت و حتی ناخوشایند در برخی موارد خواهد بود. نگهداری والدین در دوران سالمندی باید همراه با محبت و ایجاد فضای امن برای آن‌ها باشد همان‌گونه که زمانی آن‌ها از ما مراقبت می‌کردند.

همچنین مورد دیگری که می‌توان بدان پرداخت حس انسان دوستانه بودن این امر است که حکم می‌کند با سالمندان به نیکی رفتار کنید و اگر خلق‌ و خوی تندی دارند آن‌ها را تحمل و با ایشان مدارا کنید و این بررسی پاسخ های تغییر یافته دارویی در دوران پیری را بررسی می کند. بروز بیماری ها و اختلالات نیاز به درمان دارویی با افزایش سن به سرعت افزایش می یابد.

بیماران مسن تمایل دارند بیشتر داروها را بیشتر دریافت کنند و بنابراین در معرض خطر واکنشهای جانبی و تداخلات دارویی قرار دارند. کاهش شناختی که به طور معمول با پیری همراه است ، می تواند این مشکل را تشدید کند ، افراد مسن نسبت به داروهای تجویز شده خود دچار سردرگمی و فراموشی می شوند.

پاسخ های فیزیولوژیکی به داروها به عوامل مختلفی از جمله دوره زمانی جذب دارو ، توزیع ، متابولیسم و ​​دفع در بدن (فارماکوکینتیک) و اقدامات این داروها در سطح داخل سلولی (فارماکودینامیک) بستگی دارد. با افزایش سن ،فرآیندهای پاتوفیزیولوژیک پیری بر همه این عوامل تأثیر می گذارد ، از جمله دوره غلظت دارو در بدن و حساسیت اندام مورد نظر

این اثرات فارماکوکینتیک و فارماکودینامیکی وابسته به سن باید همیشه توسط افراد مسئول مراقبت پزشکی از افراد مسن در خاطر داشته شوند.

در حال حاضر ، تخمین زده می شود 38 میلیون نفر از افراد 65 سال به بالا در ایالات متحده زندگی می کنند و بیش از 11 میلیون نفر از این افراد 80 سال به بالا دارند. افراد مسن در معرض خطر بالای درد نوروپاتیک هستند زیرا بسیاری از بیماری ها که باعث درد نوروپاتیک می شوند با افزایش سن افزایش می یابد. بسته به سلامت زمینه ای آنها ، افراد مسن مبتلا به درد نوروپاتیک ممکن است مجبور به کنار آمدن با بیماری های متعدد همزیستی ، چند داروئی و اختلال در عملکرد شوند.پیر شدن می‌تواند با تغییر وضعیت بدن، مشکلاتی را برای سلامتی ایجاد کند. هرچند، همه افراد، دچار تمامی این چالش‌ها نخواهند شد، اما برخی از آن‌ها، با افزایش سن، شایعتر یا جدی تر می‌شوند.


آخرین مطالب این وبلاگ



وبلاگ تبلیغاتیساخت وبلاگ تبلیغاتی
روانشناس ایرانی در لندنمینو ایرانی،روانشناس و مشاور ایرانی مقیم انگلستان-لندن
ساخت وبلاگ حرفه ایساخت وبلاگ حرفه ای رایگان
آموزش آشپزی سبزینهطرز تهیه و دستور پخت جدیدترین غذاهای ایرانی و خارجی