در اعماق رشته کوه زاگرس کرمانشاه غاری وجود دارد که به عنوان خطرناک ترین غار شناخته می شود. عمیق ترین غار با مسیری دشوار که شجاع ترین ماجراجویان را به بازدید می طلبد. سفر بر فراز کوه های بلند، بسیاری از ماجراجویان را هیجان زده می کند، آنها به دنبال هر چیزی هستند که آدرنالین خون آنها را افزایش دهد و ترس از زندگی را کاهش دهد. اگر به غارنوردی علاقه دارید و می توانید یک سفر وحشتناک به یکی از عمیق ترین غارهای را به خطر بیندازید، غار پارائو شما را در دیواره های تاریک و ترسناک خود پذیرایی می کند.
غار پاراو در رشته کوه های زاگرس خطرناک ترین غار کشور است که تاکنون جان پنج غارشناس را گرفته است. برای قدم زدن در عمیق ترین غار ایران که ابتدا انگلیسی ها و سپس لهستانی ها آن را کاوش کردند، باید از کوهی به ارتفاع 3000 متر بالا رفت.
در زبان کردی Parau به معنی پر آب است. این غار بی نظیر در استان کرمانشاه و در 12 کیلومتری شهر کرمانشاه در شمال شرقی واقع شده است. پاراو غارنوردان و غارشناسان را فرا می خواند تا از شانس خود استفاده کنند و امتحان کنند. پارائو به مهارت های بیشتری نسبت به راپل، کوهنوردی و غارنوردی نیاز دارد. در آنجا نه تنها به تناسب اندام بلکه به قدرت زیادی نیز نیاز خواهید داشت. این برنامه ای نخواهد بود که فقط چند ساعت طول بکشد. باید ساعت ها و ساعت ها برای کار سخت آماده باشید. حتی بیش از یک هفته است که تیم هایی در غار حضور دارند. پاراو همین است.
یک جاذبه طبیعی
غار پارائو زمانی بزرگترین غار عمودی در کل جهان بود. Parau یک غار معمولی نیست. این غار سرد و عمودی است که قبل از رسیدن به ورودی آن باید از یک کوه کامل تا ارتفاع 3050 متری بالا بروید. در این غار، آب از ذوب یخچال های زیرزمینی غار پارائو جاری می شود و آن را پاراو به معنای پر آب می نامند. غار پارائو توسط سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان میراث فرهنگی به عنوان یک جاذبه طبیعی ملی به ثبت رسید.
پاراو در توده کوه پاراو حدود 250 متر پایین تر از قله شیخ علی خان (3357 متر) قرار دارد. طول آن 1454 متر و عمق آن 752.5 متر است. در رشته کوه زاگرس قرار دارد و جریان آب در غار وجود دارد و دمای آن عمدتاً بین 15 درجه سانتیگراد است. این دما در فصل کاوش (تابستان-پاییز) است و ممکن است در زمستان چند درجه کمتر باشد در حالی که منطقه بسیار سرد است.
بعد از اولین 120 متر آسان، تنگ گلخیزه به شما می گوید که آیا برای پارائو مناسب هستید یا نه. سایز 30*40 سانتی متر اگر از این و بقیه چند متری که در گل و لای ازدحام می کند عبور کنید، کمترین مهارت را برای پاراو خواهید داشت. شما آماده خیس شدن، آسیب دیدن، سرد شدن و در نهایت قهوه ای شدن هستید.
عمق گودال ها بین 6 متر ( گودال 4 و 7 ) تا 42 متر ( گودال 16 ) متفاوت است. در بین گودال ها انواع مسیرها برای گذر وجود دارد که ترکیب اینها با چاله ها غاری را به غاری تبدیل می کند که به تمام تکنیک های غارنوردی و راپلینگ نیاز دارد.
هنگامی که در پارائو پایین می روید، باید به خاطر داشته باشید که باید انرژی کافی برای خروج از آنجا صرف کنید. 26 زمین را باید با تکنیک های راپل صعود کرد در حالی که در برخی از آب سرد روی شما می ریزد. آب کار با طناب را سخت تر می کند و همچنین شما را سرد می کند. گاهی اوقات نیاز به استراحت دارید در حالی که باید مراقب باشید زمان زیادی را برای استراحت صرف نکنید زیرا ممکن است نتوانید دوباره گرم شوید!
مکان ها و گودال ها همه نام گذاری شده اند و برخی از نام ها واقعاً منطقی هستند. اولین زمین آبشار طلایی نام دارد. سومی Eroica (37 متر) (سمفونی سوم بتهوون به معنای قهرمان) نامیده می شود، زیرا موسیقی آب در آن وجود دارد. آرواره های جهنم، شفت ویکوریا، خیابان فردوسی و بسیاری از نام های دیگر یا چیزی در مورد مکان یا احساس پوشش در مورد آن می گویند.
برای رفتن به آنجا باید واقعاً از نظر روحی و جسمی آماده باشید. فقط در زمین های 5، 15 و 18، مکان هایی برای استراحت وجود دارد. بنابراین باید بتوانید با جومار و اتریر در کنار مسیرهای غار کلاسیکی که باید طی کنید در حالی که ساعت ها و ساعت ها نخوابید از ارتفاع 752 متری بالا بروید. این چالش برانگیز است!
شاید 752.5 متر عمیق ترین مکان پارائو نباشد. ممکن است راه بیشتری برای رفتن وجود داشته باشد اما تجهیزات غواصی برای پیدا کردن آن مورد نیاز است. چه کسی می داند شاید روزی این حدس درست شود.
کشف غار پارائو
این غار حدود 46 سال پیش کشف شد. در سال 1971 گروهی از غارنوردان انگلیسی به عمق 750 متری غار پارائو رفتند و برای اولین بار آن را کشف کردند. یک سال بعد، برای ثبت رکورد جهانی باعث شد تیمی از غارنوردان انگلیسی به غار Parau برگردند تا در اعماق غار پیشرفت بیشتری داشته باشند. این گروه 16 نفره در عمق 751 متری با حوض گلی به طول 50 متر مواجه شدند که ادامه پیشروی را غیرممکن کرد. اگرچه آنها امید زیادی به گسترش غار داشتند، اما فکر می کردند غار پارائو به پایان خود رسیده است.
این غارنوردی چقدر طول می کشد؟
اگر تصمیم داشتید به دنیای ناشناخته بروید، پاراو شما را به سفری دشوار می برد که نیاز به آینده نگری و دانش کوهنوردی دارد. پس اگر شرایط لازم را دارید درنگ نکنید و چمدان های خود را ببندید و این تجربه چالش برانگیز را از دست ندهید. شما نه تنها به تناسب اندام بلکه به قدرت نیز نیاز خواهید داشت. این برنامه ای نیست که فقط چند ساعت طول بکشد، بنابراین بهتر است برای ساعات طولانی برای کار سخت آماده باشید. حتی برخی تیم ها بیش از یک هفته است که در غار هستند!
نکات ایمنی
هنگام رفتن به غار پاراو باید از نظر روحی و جسمی آماده باشید. در حالی که در حال بالا رفتن از غار هستید، باید به خاطر داشته باشید که برای خروج از غار نیز باید انرژی کافی ذخیره کنید. غارنوردی عمودی با استفاده از طناب برای فرود و صعود گودال ها به مهارت و تجهیزات ویژه ای نیاز دارد. تکنیکها و چرخدندههای غارنوردی عمودی با روشهایی که صخرهنوردان استفاده میکنند متفاوت است. توصیه می شود قبل از غارنوردی، آموزش غارنوردی عمودی را از یک مربی واجد شرایط انجام دهید. از هر گونه اقدام ناامن خودداری کنید و از طناب ها، تسمه ها و نردبان های ناشناخته ای که در زیر زمین پیدا می کنید استفاده نکنید.
بهترین زمان برای بازدید
وجود آب روان و ارتفاع زیاد غار باعث شده تا هوا تا حدودی یخبندان شود و دمای هوا بین 1 تا 3 درجه سانتیگراد باشد. بنابراین در فصل پاییز و زمستان که هوای بیرون از غار یخبندان است، سرمای هوا ورود به غار را تقریبا غیرممکن می کند. بنابراین، اگر غارنورد حرفه ای هستید و به دنبال ماجراجویی هستید، بهار و تابستان را برای کاوش در این غار انتخاب کنید. در این فصول هنگام رسیدن به ورودی آب و هوا مطبوع تر است و همچنین بالا رفتن از غار راحت تر است.
ویژگی های خاص
نگاهی به غار، نگاهی به دنیای زیرزمینی است. غارنوردان چالش برانگیزترین سفر خود را در داخل این غار تجربه می کنند. پس از ورود به پارائو، هوای سرد کار را بسیار دشوار می کند. به دلیل وجود یخچال های طبیعی و ارتفاع زیاد این غار دمایی بالاتر از 1 تا 3 درجه سانتیگراد در هیچ نقطه ای از آن ثبت نشده است و سردی هوا غارنوردان را آزار می دهد. دیوارهای سنگی ناهموار و متخلخل غار ممکن است باعث پاره شدن لباس در حین پیاده روی شود. در این شرایط عبور از گذرگاه های باریک غار با دمای نزدیک به صفر درجه آب روان، یکی دیگر از سختی هایی است که غارنوردان غار پارائو باید آن را مدیریت کنند. کانال ها و نواحی باریک، فروریختن قسمت هایی از غار، دیواره های خطرناک و چاه های عمیق باعث شده تا پارائو به عنوان غار خطرناکی در جهان شناخته شود.
غار پارائو در ارتفاع 3050 متری از سطح دریا قرار دارد و آن را به یکی از مرتفع ترین غارهای آب گودال در سطح جهان تبدیل کرده است. ورودی غار در کوه پاراو در حدود دو کیلومتری شمال شرق کرمانشاه، بین محوطه های تاریخی طاق بستان و کوه بیستون است. این منطقه نه تنها از نظر تاریخی غنی است بلکه با زیبایی های طبیعی نیز احاطه شده است. موقعیت دور و ارتفاع زیاد غار آن را به چالشی مهم برای کاشفان تبدیل کرده است، اما ویژگی های منحصر به فرد و رمز و راز آن، ماجراجویان را از سراسر جهان به خود جذب کرده است.
داستان کشف غار Parau در سال 1971 زمانی آغاز شد که یک تیم غارنوردی بریتانیایی به رهبری جان میدلتون برای کاوش در این دنیای زیرزمینی ناشناخته سفری را آغاز کردند. تیم بریتانیایی متشکل از غارنوردان باتجربه ای که قبلا برخی از معروف ترین غارهای جهان را در فرانسه، ایتالیا و فراتر از آن کاوش کرده بودند، تصمیم گرفتند تا رکورد جدیدی در عمق جهان ثبت کنند. در این سفر اولیه، تیم از 22 زمین فرود آمد و به عمق 750 متری رسید. غار فراتر از این نقطه کاملاً باز ماند و علاقه به کاوش بیشتر را برانگیخت.
در تابستان 1972، یک اکسپدیشن بعدی به رهبری دیوید جادسون و با حمایت انجمن جغرافیای سلطنتی و گروه تحقیقات غار بریتانیا تلاش کرد تا عمق غار را حتی بیشتر کند. با این حال، علیرغم تمام تلاشهایشان، غار به یک گودال گلآلود ختم شد، پدیدهای که منجر به ابداع اصطلاح «Paraued» شد که توسط غارنوردان برای توصیف غاری امیدوارکننده که بهطور غیرمنتظرهای به پایان میرسد، استفاده میکردند.
در سالهای بعد، غارنوردان به اکتشافات خود در غار پاراو ادامه دادند که منجر به چندین اکتشاف مهم شد. آنها حوض کوچکی را در انتهای غار پیدا کردند و گذرگاه های جدیدی را کشف کردند که قبلاً کاوش نشده بود. این اکتشافات به ایجاد غار پاراو به عنوان مکان مهمی برای غارنوردی کمک کرد و به درک جهانی این سیستم زیرزمینی قابل توجه کمک کرد.
غار پارائو یک شگفتی طبیعی قابل توجه است که به دلیل ساختار پیچیده و شرایط سختش شناخته شده است. این غار دارای 26 چاه عمیق است که عمیق ترین چاه شماره شانزده است که 42 متر مستقیم به پایین فرو می رود. دیوارهای ناهموار و متخلخل غار بر لباس و تجهیزات غارنوردان خشن است و بر دشواری کاوش در آن می افزاید. آب سردی که از درون غار میگذرد و از ذوب شدن یخچالهای زیرزمینی میآید، سفر را با غوطهور شدن در لباسهای غارنوردان سختتر میکند و فرود را چالشبرانگیزتر و ناراحتکنندهتر میکند.
عمق کل غار 752 متر و طول 1500 متر آن را به مقصدی جذاب و در عین حال دلهره آور برای غارنوردان و علاقه مندان به طبیعت تبدیل کرده است. سفر از طریق غار پارائو نه تنها آزمونی برای استقامت بدنی بلکه برای استحکام ذهنی نیز است، زیرا کاوشگران در گذرگاههای باریک و شفتهای عمیق غار در تاریکی تقریباً کامل حرکت میکنند.
اداره محیط زیست ایران با توجه به اهمیت زمین شناسی و فرهنگی منحصر به فرد ، غار پاراو را در سال 2009 به عنوان میراث طبیعی معرفی کرد. این نامگذاری نیاز به حفاظت ویژه برای حفظ وضعیت بکر غار و اکوسیستم ظریف آن را برجسته می کند. یک سال بعد، در سال 1389، سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری غار پارائو را به عنوان میراث ملی به ثبت رساند و اهمیت آن را به عنوان یک گنجینه طبیعی بیشتر نشان داد.
این تلاشهای حفاظتی برای اطمینان از اینکه غار پارائو مکانی شگفتانگیز و اکتشاف برای نسلهای آینده باقی میماند، حیاتی است. از آنجایی که ماجراجویان بیشتری به دنبال آزمایش مهارت های خود در این محیط چالش برانگیز هستند، تاکید فزاینده ای بر شیوه های غارنوردی مسئولانه برای به حداقل رساندن تأثیر انسان بر اکوسیستم شکننده غار وجود دارد.
کاوش در منطقه پارائو با غار پارائو متوقف نشده است. غار قلا که اغلب به عنوان دومین شفت عمیق جهان از آن یاد می شود، در کمتر از 6 کیلومتری شمال غار پارائو قرار دارد و دارای یک فرود یک زمین به طول 562 متر است.
ورودی غار قلا در ارتفاع 2794 متری به شکل موز بزرگ است و 60 متر ابتدایی آن حاوی برف و یخ است. کاوش غار در سپتامبر 2016 با نقشه برداری از معابر پیچیده غار به پایان رسید. این شفت با 700 متر طناب ساخته شده بود و شامل سه تراورس، سه انحراف و چهل ربلی بود که آن را به یک دستاورد قابل توجه در غارنوردی تبدیل کرد.
غار پاراو نمونه ای خیره کننده از قدرت و زیبایی طبیعت است که یک ماجراجویی چالش برانگیز و منحصر به فرد را برای کسانی که به اندازه کافی شجاع هستند تا آن را کشف کنند فراهم می کند. چیدمان پیچیده، ارتفاع زیاد و گذرگاه های سرد و پر آب آن را به یکی از سخت ترین غارهای جهان تبدیل کرده است. با گذشت زمان، غارنوردان بین المللی غار پارائو را کاوش کردند و ویژگی های پنهان آن را آشکار کردند و دانش ما را از این مکان طبیعی خارق العاده عمیق تر کردند.
غار پارائو به عنوان یک سایت میراث ملی حفاظت شده همچنان هیبت و تحسین را برانگیخته است. برای غارنوردان، نشان دهنده آزمون نهایی مهارت و استقامت است، در حالی که برای دوستداران طبیعت، نگاهی اجمالی به زیبایی های پنهان دنیای زیرزمینی را ارائه می دهد. غار پاراو چه به عنوان یک شگفتی زمین شناسی، یک نقطه عطف تاریخی یا یک چالش ماجراجویانه در نظر گرفته شود، یکی از مهم ترین و شگفت انگیزترین شگفتی های طبیعی ایران است.
آموزش تصویری حرکات بدنسازی
مشاهده
وبلاگ سرگرمی و دانستنی ها
مطلب مرتبط
معرفی بهترین مقاصد سفر 2026- مقرون به صرفه، ایمن و پر طرفدار 
مطلب مرتبط
بر بلندای پاریس- جایی که تاریخ و زیبایی به هم میپیوندند 
